Ana Stjelja: Svuda - tvoj lik

Ilustracija: AI

U kapi vode

u zrnu pšenice

u pukotini na putu

u kljunu ptice

vidim tvoj lik

vidim ga ne kao lice

već kao nešto što me prepozna

i kada se izgubim

kao glas

koji me izgovori

pre nego što progovorim

kao dodir

koji u duši ostavi otisak

kao školjka

koja čuva more u sebi

kao reč

koja me zagrli iznutra

kao uspomena

koja se uplete u sopstveno vreme

kao crtež na zidu urezan

ko u praistorijskim pećinama

kao iskra oka zarobljenog

u sopstveni pogled

kao ptica u čijim se krilima

rađam kao perje

dodirni svoje usne prstima

i osetićeš kako kap vode

postaje ja.