Bila jednom jedna princeza kojoj su obećali svetlost, a odveli je u tamu zamka Crnog viteza koji je tražio njenu ruku ne bi li prestao da napada zemlje njenog oca. Već pri ulasku kroz zjapeće dveri dvorca zla i bezakonja znala je da neće tu prespavati. U naborima njene haljine skrivao se čarobni đurđevak, koji iznikne samo jednom u deset godina na osunčanom cvetnom proplanku. Taj je đurđevak dobila od čarobnice, vile koja je obitavala u njenim snovima i štitila je od loših lj

Bila jednom jedna devojčica koja nikako nije želela da postane princeza. Zidovi zamka su je gušili i osećala se među njima kao u tamnici. Jedne noći odlučila je da pobegne. Oko zamka prostirala se šuma u kojoj ništa nije onako kako se oku na prvi pogled čini. Znala je za priče o šumi, ali morala je pokušati, morala je pobeći od stega koje je rođenjem dobila. Šuma je bila gusta, tamna i puna zvukova koji su joj donosili jezu, posebno što nije znala šta je stvarno, a šta iluzij

Bila jednom jedna princeza, koja je u želji da pronađe svog princa, u mrkloj noći napustila dvorac i pošla u avanturu. Po izlazu iz dvorišta, čekao ju je mračan šumski put, na koji kad je kročila, presreo ju je vuk. Tada se gorko pokajala što je bez znanja roditelja napustila dvorac i krenula kroz šumu, ali bilo je kasno. Na sreću, u pokušaju da je pojede, vuk zagrize njenu tvrdu cipelicu i popucaše mu zubi. Dok je jaukao, ona je pobegla. Trčala je, trčala kroz mrak, sve dok

Bila jednom jedna kraljevina, kojom je vladao zao i pokvaren kralj. Oteo je ćerku kralja iz susednog kraljevstva i zatočio je u tajnu odaju svoga zamka. Jedne tamne noći, uplašena ali hrabra princeza, sačinila je od posteljine nešto poput užeta i spustila se niz zidine zamka, domogavši se slobode. Cele noći je tumarala gustom šumom, a blaga svetlost zvezdanog neba spašavala je od divljih zveri. U osvit same zore pojavila se na jednoj uzvišici i srećna ugledala dvorac njenog o

Bila jednom jedna princeza koja je, izbezumljena od straha, trčala kroz mračnu šumu dok su se senke plele kao živa bića. Vetar joj je nosio kosu kao crnu reku, a kruna je treperila kao poslednji zlatni plamičak nade u Tami. Iza nje je koračala zver od noći, više senka nego telo, hraneći se strahom koji je nosila u srcu. Kada je najzad zastala i smelo se okrenula, u njenim očima zasijala je svetlost tiha, ali jača od svake tame. Tada se šuma umirila, kao uspavana zver, a princ

Bila jednom jedna mračna šuma u koju se lako skretalo sa pravog puta. Bilo da ste kralj ili prosjak, mrak je bio jednako gust za sve. „Otkuda ja ovde?” upitala se uplašena princeza, pridržavajući beskorisnu krunu i bežeći od režanja gladnih vukova. „Mora da je u pitanju greška”, prošaputa, ali od tih reči vukovi postadoše još besniji, a mrak još dublji. Tek kada je shvatila da je mrak isti kao i onaj u njoj, u sebi pronađe vatru od koje su se vukovi razbežali. Povodom 2. apri

Bila jednom ukleta šuma koja je okruživala kameni dvorac. Svako veče izlazila je prelepa princeza koja je svojim dodirom zveri pretvarala u pitome bele pse, korov je postajao najlepše mirisno cveće, a sa grana drveća koje je olistavalo čula se melodija raznih ptica. Kada bi se princeza vraćala u zamak sva ta čudesa su nestajala. Patila je što njena magija traje samo tokom noći. Kraljica je tešila princezu da će tajnu uklete šume shvatiti tek kada dovoljno odraste. Povodom 2.

Bila jednom jedna genijalna princeza, koja je plenila svojim magičnim osmehom. Zla veštica je iz pakosti zamak lepe princeze okružila zlim i opasnim stvorenjima. Princeza je vremenom gubila moć svog čarobnog osmeha jer nije mogla iz zamka izaći od vukova i zmajeva. Sve je postalo tužno za lepu princezu. Za to je čuo i princ iz dleke zemlje, hrabro pobedio sve vukove i zmajeve a svojom plemenitošću osvojio srce lepe princeze i vratio joj čaroban osmeh na lice. Povodom 2. april

Bila jednom jedna princeza, koja se iskrala noću iz dvorca kako bi potražila svoju izgubljenu lutku. Ubrzo se njena potraga pretvorila u trku za život kada su je napali vukovi plamtećih očiju i iskeženih zuba. Mala princeza je bežala sve dublje i dublje u šumu, drhteći od straha ali i od hladnoće. Vrisnula je kada je naletela na visoku žensku priliku, koja ju je zaštitnički zgrabila u naručje. Ova tajanstvena žena je pucnula prstima, što je vukove pretvorilo u kamen. Kada ju

Bila jednom jedna princeza koja je čuvala mač u napuštenoj osmatračnici. U njegovim oštricama ogledalo se njeno belo lice i zlatna kosa. Taj mač pripada njenom vitezu, koji je daleko u boju. Tužno lice, suze se slivaju na oštricu. U tom trenutku mač dobija srebrnu boju. U njenim očima blesak svetlosti — ukazuje se vitez, na pegazu sa raskošnim krilima. Ranjen, zadihan, skida kacigu; prilazi mu princeza, miluje ga snežno belim rukama. Daruje mu mač, simbol njihove ljubavi. Zad

Bila jednom jedna čarobna leptirica koja je živela u mračnoj šumi, u kojoj je raslo sedam divovskih hrastova, sedam divovskih kestena i sedam divovskih borova. Onog dana kada bi umiralo jedno džinovsko stablo, Čarobna leptirica bi se pretvarala u prelepu devojku. To je uvek bila najstrašnija i najtamnija noć, bez mesečeve svetlosti i bez zvezda na nebu. Kralj šume bi te noći iz pećine puštao čopor krvoločnih vukova, koji su stravično zavijali da bi se ledila krv u žilama. Pre

Bila jednom jedna princeza koja je tri noći u snovima primala fragmente tajnovite poruke o misiji u kraljevstvu na kraju šume čiji usnuli mrak očekuje životvornu svetlost. Glasovi iz vetra čudesnih snova razastru vidu bolnu sliku usnulog princa nad kojim pada senka smrti u raskošnom prostoru velelepnog dvorca čineći kontrast impulsima preinačene kletve smrću u kletvu vekovnog sna iz kojeg ga može izbaviti samo dodir ruke čiste duše koji ne sme odocniti. Biće čistog srca, dost

Bila jednom jedna mala princeza koja je živjela u zemlji gdje je sunce sjalo cijeli dan i noć. Tata kralj i mama kraljica su voljeli svoju jedinicu princezu Sunčicu. Jednog dana na vrata dvorca došao je strašni troglavi zmaj koji je bljujući vatru odmah uhvatio dobrog starog slugu Pjera te krenuo stepenicama prema kraljevskim odajama. Vidjevši to princeza Sunčica zgrabila je svoju malu krunu koja je bila ukrašena draguljima koji su imali magičnu moć i istrčala van a kada je

Bila jednom jedna princeza koju je zla maćeha potjerala iz dvorca u mračnu, sablasnu šumu. Princezu su svojim moćima prizivale zle vještice i progonili vuci. Bježala je i iz straha pridržavala krunu na glavi koju joj je poklonila na samrti majka uz riječi: „Kad dotakneš ovu krunu, ostvariti će ti se sve želje, i svjetlost obasjati tvoje staze života”. Princeza dotakne krunu, nestanu zle sile i svjetlost obasja njen put ka dvorcu. Bacila se ocu u zagrljaj koji je potjerao i

Bila jednom jedna princeza Svjetlana, koja je pobjegla iz dvorca prije nego što ga je progutala tama. Bježeći kroz mračnu šumu, tama joj je bila za petama, režeći poput planinskih zvijeri. Kada se zaustavila, primjetila je da je ganjaju njeni strahovi, a da samo njen prozor svijetli. Krenula je prema strahovima šireći svjetlost iz svoje krune šumom, a za njom su poletjele vile, potrčali patuljci i jednorozi. Nije mogla da ostavi dvorjane u tami svojih strahova, pohrlila je s

Bila jednom jedna princeza koja je pobjegla iz zamka u koji ju je zatvorila njena maćeha. Tužna je, u mračnoj šumi, sjedila pod jednom čarobnom i velikom jelom i plakala. Odjednom naiđoše vukovi koji su imali strašne oči i velike krvave zube i krenuše da je jure. Vidješe to šumska stvorenja prema kojima je princeza bila dobra i priskočiše joj u pomoć. Ptice svojim umilnim glasovima umiriše vukove, a srne ponesoše princezu na leđima i odvedoše je da živi sa njima. Povodom 2. a

Bila jednom princeza čije je ime bilo Dobrila, a koja je jedne noći začula čudan krik koji je dopirao iz šume. Istrčala je iz zamka i potrčala da dozna o čemu se radi, a sve šumske zveri, uznemirene čudesnim neartikulisanom zvukom, pratile su je. I gle, u srcu zaspale šume Dobrila spazi mladog krilatog vuka koji je upao u strašnu zamku aždaje i uzalud se koprcao u nameri da izbavi živu glavu. Princeza nije ni pomislila da će je krvoločna životinja, životno ugrožena, povrediti

Bila jednom jedna šuma koja je noću silazila sa uma — niko nije znao zašto. Kad siđe sa uma, ta ista šuma ugleda vukove kako izlaze iz žbuna — niko ne zna zašto. Kada se uveče princezi iz dvorca, na kraju šume, uzvrpolje cipelice i kruna, pa ih princeza obuče i potrči u šumu — niko ne zna zašto! Kad počne žurka na kraju šume, svi trče tamo — i vuk i mravi, princeza i prinčevi pravi — niko ne zna zašto. Zato što je ružičast mjesec ove večeri, zato što je vuk kod svoje kuće i i

Bila jednom jedna djevojčica koja je, lutajući šumom u potrazi za ljekovitim biljem, zaboravila put do kuće u kojoj je imala težak život sa ocem i maćehom. Djevojčicu je pronašao mlađani carević, predao je najboljim učiteljima i od njih je tražio da je podučavaju kroz nauku i umjetnost i da je paze na najbolji način. Izrasla je u prelijepu djevojku, neizmjerno talentovanu u svim oblastima, a posebno se izdvajala u virtuoznom pjevanju, jer kad bi se čuo njen umilni glas, nas

Bila jednom jedna princeza, koja je tražila lek za svog dobrog oca kralja, kome ni najbolji vidari nisu mogli pomoći. Posle dugih molitvi, uznemirenog cvrkuta, dolepršala joj je ptičica pomoćnica, uz savet da eliksir za njenog oca zna mudri starac, koji živi u mračnoj šumi okružen vukovima. Ptičica, prelepa pevačica, napomenula joj je da će joj jedina pomoć na putu biti samo njena sestrica ptičica, koja će joj sleteti na desno rame. Da bi prišla mudracu i saznala kako da pomo