Једнога дана, Свети Сава је седео на камену крај пута и ћутао. Путници су пролазили, неки брзо, неки уморни, али нико се није задржавао. Један човек приђе и рече: — Зашто не говориш? Људи траже реч. Свети Сава га погледа и не одговори одмах. Ветар је померио суво лишће, а негде у даљини се чула вода. — Реч се не даје ономе ко пролази — рече напокон. — Него ономе ко стане. Човек се збуни и застаде. Прође тренутак у тишини. — А шта ако човек не зна како да стане? — упита. Свети