Једнога дана Свети Сава се нашао на обронцима једне планине, где ветар носи мирис бора и тамјана. Док се тако дивио лепоти коју је Господ створио и захваљивао за тај поглед, угледа човека како се згрчен, тресе од плача. Приђе му и упита га зашто плаче и кроз јецаје човека, сазнаје да је разочаран у живот: није завршио школу, није радио посао који воли, није имао среће у љубави и...чинило му се ....сви су почели да га избегавају. Сад жели да побегне ос свега, али не зна којим