Bila jednom jedna princeza koja je pobjegla iz zamka u koji ju je zatvorila njena maćeha. Tužna je, u mračnoj šumi, sjedila pod jednom čarobnom i velikom jelom i plakala. Odjednom naiđoše vukovi koji su imali strašne oči i velike krvave zube i krenuše da je jure. Vidješe to šumska stvorenja prema kojima je princeza bila dobra i priskočiše joj u pomoć. Ptice svojim umilnim glasovima umiriše vukove, a srne ponesoše princezu na leđima i odvedoše je da živi sa njima. Povodom 2. a
